Zawieyski Jerzy, ur. 1902, zm. 1969, pisarz, działacz społ.-polit.; 1946-53 i od 1956 współred. “Tygodnika Powszechnego”, 1946-51 i od 1957   “Znaku”; 1947-48 i od 1956 wiceprezes Zarządu Gł. Związku Literatów Pol.; od 1957 przewodn. Klubu Inteligencji Katol.; poseł na sejm (1957-69) i czł. Rady Państwa PRL (1957-68), z której ustąpił szykanowany przez władze po obronie na forum sejmowym uczestników protestu z marca 1968; w utworach podejmował problematykę moralno-psychol., widzianą w perspektywie rel. jako odwieczny spór dobra i zła (niekiedy w ujęciu bliskim F. Mauriacowi); retoryczno-symbol. dramaty (Mąż doskonały, wyst. 1945, Rozdroże miłości, wyst. 1946, Ocalenie Jakuba, wyst. 1947, Wysoka ściana, wyst. 1956), powieści o tematyce współcz. (Droga do domu 1946, Noc Huberta 1946, Konrad nie chce zejść ze sceny 1966) i hist. (Wawrzyny i cyprysy 1966), opowiadania (Romans z ojczyzną 1963), dzienniki (Kartki z dziennika 1955-1969 1983); eseje filoz.-rel., lit. oraz hist. (Pomiędzy plewą i manną 1971); Dramaty (t. 1-4 1985-87).

- Kreskówki

- Bajki do pobrania