Około 1658 artysta przybył do Madrytu, gdzie spędził ostatnie lata życia. Tworzył niemal wyłącznie dzieła o tematyce rel., gł. na zamówienie hiszp. klasztorów. Malował przedstawienia mnichów i świętych, pogrążonych w modlitwie i kontemplacji, oraz obrazy ołtarzowe łączące surowy naturalizm z silnym mistycyzmem, co czyniło go idealnym malarzem kontrreformacji. W 1626 zrealizował cykl 21 obrazów dla klasztoru dominikanów w Sewilli, dzięki któremu zyskał uznanie i kolejne zlecenia. W 1628 otrzymał zamówienie na 22 malowidła dla klasztoru mercedariuszy w Sewilli, ukazujące m.in. sceny z życia św. Piotra Nolasco, założyciela zakonu (np. Objawienie Apostoła Piotra przed św. Piotrem Nolasco, 1629   Prado, Madryt). Silne kontrasty światłocieniowe i rzeźbiarski modelunek postaci we wczesnych dziełach sprawiły, że w XVII w. nazywano Z. “hiszpańskim Caravaggiem”.

- Wyszukiwarka mp3

- Mp3 do pobrania